confronterende ontdekking

Al een tijdje ben ik bezig mijn visie op kunsteducatie te verwoorden. Het hebben van een visie is natuurlijk mooi, maar wat komt er van terecht in de praktijk? Leef ik mijn visie ook na? Komt mijn visie tot uiting in de dingen die ik doe, de keuzes die ik maak?

Als het goed is gebeurt dit allemaal, want waarom zou je anders een visie hebben?

Confrontatie

Helaas. Na analyse van mijn lessen heb ik een confronterende ontdekking gedaan. De lessen die ik geef blijken helemaal niet zo uit mijn visie voort te komen. Ik ben nog steeds erg druk met het zgn ‘classroom management’. Leerlingen stil krijgen, ruimte voor mijn verhaal van die dag, leerlingen motiveren, voor de 100ste keer het nut van het vak uitleggen, voor de 100ste keer de opdrachten uitleggen, etc. Best erg he? Ben dus vooral bezig met dingen die voorwaardelijk zijn voor goede lessen.

Urgent en belangrijk

Ik ben dus druk met de dingen die urgent zijn. Maar de dingen die belangrijk zijn (mijn waarden/opvattingen, mijn visie/missie dus) sneeuwen onder. Ik vind bijvoorbeeld leerlingen laten reflecteren en leerlingen feedback geven belangrijk, maar pas dit te weinig toe.

Ik loop vast op structuur. Of eigenlijk het ontbreken daarvan in mijn lessen.

Als kunstdocent ontregel ik graag, mijn Ckv lessen mogen best een heel andere soort lessen zijn in het dagelijkse ritme van de leerling. Bij Ckv wordt er anders geleerd, gewerkt en lesgegeven. Ik wil leerlingen inspireren, ramen en deuren openen in hun hoofden. Het is dus niet erg dat mijn lessen qua opzet anders zijn dan al de andere vakken die leerlingen krijgen. Bij Ckv mogen er onverwachte dingen gebeuren. Spontane discussies, bijdragen van leerlingen, uitstapjes naar een museum en cultuurdagen maken deze lessen tot hopelijk inspirerende lessen. Door inspiratie krijgen leerlingen nieuwe inzichten.

Maar leerlingen krijgen ook nieuwe inzichten door zelf op onderzoek uit te gaan. En door feedback te krijgen en te reflecteren. Deze dingen komen te weinig aan bod in mijn lessen omdat ik aan de ene kant zoveel ruimte laat voor inspiratie middels het onverwachte, door het ontregelen van alles, dat ik ondertussen heel erg druk ben grip te houden op deze inspirerende ontregelende lessen.

Dit wil ik dus anders.

Als superchaoot gedij ik zeker bij ontregelen. Dit is mijn tweede natuur. Maar er moet ook geregeld worden. Leerlingen moeten een heel leerproces doorlopen, ze moeten daar ook feedback op krijgen en ze moeten die feedback en beoordelingen op tijd krijgen. Dit maak ik even mijn missie voorlopig. Zodat mijn missie eindelijk bij mijn lessen gaat passen.

Edited: november 29th, 2010

TED filmpje over creativiteit en onderwijs

Ik vind de TED filmpjes altijd erg inspirerend. Deze ook. Het gaat over onderwijs en creativiteit, twee begrippen die me erg lief zijn. En nu zegt Ken Robinson dat het onderwijs creativiteit ondermijnt! Stof tot nadenken dus.

Edited: februari 3rd, 2010

Get Adobe Flash playerPlugin by wpburn.com wordpress themes